Is Dexia Bank België toxisch?

Dexia Bank België mag nooit over de kop gaan. De aanzienlijke politieke waarde die Dexia vertegenwoordigt voor onze overheden, en dan nog wat invloedrijke randpartijen is veel groter dan de naakte marktwaarde. Daarom wordt België gedwongen om vier miljard – naast een nauwelijks te overziene waarborg – op te hoesten: de Fransen zijn niet van gisteren. Tegen elke prijs hadden we DBB gered. De fall-out van het proces van prijsontdekking zou tot meer dan één (politiek) faillissement hebben geleid. → Read More

Het glazen schuldplafond

Op 16 mei liet de Amerikaanse Schatkist het Congres weten dat ze de financiering opschortte van een aantal pensioenfondsen voor overheidswerknemers. De Verenigde Staten botsen één dezer dagen immers opnieuw tegen hun schuldplafond aan waardoor de staat geen nieuwe schulden meer mag uitgeven. En of het Congres nog maar eens het schuldplafond wil optrekken opdat toch niemand aan het full faith and credit van de VS zou beginnen twijfelen.

Ons land kent geen grens voor de overheidsschuld. Dat betekent niet dat er in de feiten geen schuldplafond is: er zijn maar zoveel verplichtingen – expliciete én impliciete – die een land kan en mag aangaan. Dat glazen plafond ligt niet voor eens en voor altijd vast. Het hangt samen met de veranderlijke financiële draagkracht van een maatschappij. En het dringt pas tot je door als je er tegenaan kletst. → Read More

Wederkerigheid en de toekomst [Over Sloterdijk]

Het geheim van de burgersamenleving bestaat volgens links in het consacreren – na de feiten – van diefstal als eigendom. Daarmee begint de Duitse filosoof Peter Sloterdijk op 13 juni 2009 zijn roemruchte revolutie van de gevende hand. In een kleptokratie waar de dieven aan de macht zijn, zo houdt links vol, moet de staat stelen van de rijken om zij die toevallig achteraan in de rij stonden schadeloos te stellen: niet (noodzakelijk) alles in één felle beweging van de hand maar homeopathisch, pakweg de helft van de opbrengst ieder jaar. Wij leven helemaal niet onder de neoliberale terreur, zegt Sloterdijk, maar in een semisocialistische staat waar de ene helft in het levensonderhoud van de andere helft voorziet. Je vraagt je af wanneer de belastingburgeroorlog begint. → Read More

De rechter van België [On Dexia]

Dexia en de Staat

Het proces van Dexia wordt vaak gemaakt om wat de groep allemaal op haar actief heeft. Over die schuldvraag spreken we ons niet uit; hier zijn we bekommerd om de passiefzijde: als Dexia veroordeeld wordt, wie draait er voor de schuld op?

Het Griekse “dexiá” betekent rechter(hand) en verwijst bij uitbreiding ook naar de hand schudden voor akkoord. Het beeld van het verbond is nergens meer van toepassing dan bij de verstrengeling tussen Dexia en de Staat – ons allemaal. Wanneer is een verstrengeling verstikkend?

Het is niet onvoorstelbaar dat de Staat zich in de plaats zou stellen van alle Belgische referentie-aandeelhouders van Dexia. Dat moet blijken uit de kroniek die volgt. → Read More

Of the national debt

Were the exhortations to consumption, of Mr. Spence and others, addressed only to individuals, we might listen to them with a great deal of indifference; as we might trust with abundant confidence that the disposition in mankind to save and to better their condition would easily prevail over any speculative opinion, and be even little affected by its practical influence. When the same advice, however, is offered to government, the case is widely and awfully changed. Here the disposition is not to save but to expend. The tendency in national affairs to improve, by the disposition in individuals to save and to better their condition, here finds its chief counteraction. […] One of the most powerful restraints upon the prodigal inclinations of governments, is the condemnation with which expence, at least beyond the received ideas of propriety, is sure to be viewed by the people. But should this restraint be taken off, should the disposition of government to spend become heated by an opinion that it is right to spend, and should this be still farther inflamed by the assurance that it will by the people also be deemed right in their government to expend, no bounds would then be set to the consumption of the annual produce. Such a delusion could not certainly last long: but even its partial operation, and that but for a short time, might be productive of the most baneful consequences. → Read More

The way out of the crisis. Three questions to Guy Verhofstadt

The central social question is the trade-off between public good and private happiness, between society and morals. For centuries religion offered a solution. But now religion turns out to be relative, what will fill the void? Economics?

Well-being presupposes a continual increase of wealth in the form of capital goods. A balance must be found between investing and consuming: we must save to keep investment healthy, and invest to keep saving healthy. The social order in a secular age furthermore rests on the “bluff and deception” that capitalists save too. → Read More

UK Pensions manifesto

How much longer will the State, when financial innovation is running rampant, restrict itself to providing in essence a poverty-prevention pension financed by gilts? And to what extent will it leave its ill-equipped citizens to face the often bewildering complexity of financial products on their own, when they try and secure an adequate retirement income from private savings? We propose to establish a National Pension Manager to harness the nation’s financial expertise for the benefit of each and every one of its citizens. → Read More