Europa’s punt op oneindig

Vijf presidenten smeden vier unies om de éne Economische en Monetaire Unie te vervolledigen. De queeste moet Europa leiden naar een “echte” Economische Unie, een Financiële Unie (met inbegrip van een Banken- en een Kapitaalmarktenunie), een Fiscale Unie en uiteindelijk een Politieke Unie. Morgen [vrijdag] brengt het bonte genootschap Jean-Claude Juncker, Donald Tusk, Jeroen Dijsselbloem, Mario Draghi en Martin Schulz verslag uit van hun vorderingen. Codewoord is “convergentie,” één van de meest voorkomende woorden in eurospeak waarin steeds minder Europeanen dezelfde betekenis zouden herkennen – of erkennen. → Read More

Pax fiscalis

Een consistent beleid is niet altijd het beste beleid. De economen die deze cruciale kronkel opmerkten, gaven het volgende voorbeeld. Als de overheid mensen kon overtuigen dat er géén maatregelen zullen worden getroffen om huizen te beschermen die in overstromingsgebieden worden gebouwd, dan zou niemand er wonen. Maar als iemand daar toch zou bouwen, erop vertrouwend dat de overheid alsnog in de bres springt eenmaal er huizen staan, is de toekomstige beleidsmaker waarschijnlijk verplicht om inconsistent te handelen.

Je kan dreigen met een uitstap uit de eurozone om de ander tot toegevingen te dwingen; wanneer de ander uiteindelijk toch niet toegeeft, kan het misschien niet langer optimaal zijn om je dreigement uit te voeren. Het optimale plan voor de toekomst hoeft niet noodzakelijk de beste keuze te zijn eens die toekomst eraan komt. → Read More

Taxshift: quick fixes versus fundamentele hervorming

Wij Belgen betalen véél belastingen

De fiscus roomt in België bijna 5 procentpunten meer af van wat onze economie ieder jaar genereert dan het gemiddelde van de eurozone. Als de belastingdruk in België even zwaar zou zijn als in onze buurlanden, zou het beschikbare inkomen van de Belgen en hun ondernemingen zowat 18 miljard euro hoger liggen.

‘Rechts’ vindt daarom dat Vadertje Staat (Grote Broer?) nu echt te veel in de immer te kleine zakken zit. ‘Links’ laat anderzijds niet na te wijzen op wat de staat allemaal levert in ruil voor ons belastinggeld – en dat er nog heel wat van het inkomen of vermogen niet wordt belast

Deze bijdrage wil dat onzalige geschil overstijgen. We willen verduidelijken hoe het belastingstelsel werkt, en waarom er verschillende belastingen naast elkaar kunnen (of moeten) bestaan. Een beter begrip van de manier waarop belastingen ons welzijn en ons gedrag beïnvloeden, moet ons helpen op een pragmatischer manier over hervormingen na te denken in plaats van het debat te verengen tot wie wat betaalt. → Read More

In twee fasen naar een echte belastinghervorming

De kakofonie rond de tax shift waar de economie zo naar snakt, bereikte de voorbije weken een nieuw hoogtepunt. Het blijkt nogmaals veel eenvoudiger om een debat kapot te manipuleren dan om het algemene belang centraal te stellen. De uitkomst is dat het cynisme wortel heeft geschoten. Zeldzaam zijn zij die nog geloven dat een belastinghervorming meer kan zijn dan het bevoordelen van een bepaalde achterban ten koste van anderen.

Wat iedereen wil van het belastingstelsel ligt nochtans voor de hand. Het moet de noodzakelijke inkomsten genereren op een manier die eenvoudig, rechtvaardig en rechtzeker is en zo weinig mogelijk duurzame economische groei in de weg staat. Als er al een consensus bestaat, dan is het wel dat het huidige stelsel tekortschiet om deze combinatie van doelstellingen te verzoenen en te verwezenlijken.

Het is cruciaal dat een voldoende hoge drempel opgeworpen wordt tegen argumenten die ons wegleiden van eenvoud als kernwaarde en er in de praktijk al te vaak voor zorgen dat we eindigen met niets dan complexiteit. De opportuniteit die een echte belastinghervorming biedt, is om bij elke uitzondering die je toestaat na te gaan of het voordeel ervan opweegt tegen het complexer maken van het systeem. Duurzame economische groei bijvoorbeeld vereist dat de keuze van de belastingbetaler om vandaag dan wel later te consumeren niet nodeloos verstoord mag worden. Het is zeer de vraag of het bestaande fiscale stelsel – met alle vrijstellingen, aftrekken en verminderingen van dien – daaraan tegemoet komt.

We missen economisch gefundeerde argumenten in het debat van vandaag: argumenten die voorbij het bean counting gaan en effectief belastingbetaler én overheid aanzetten tot een rechtvaardiger en efficiënter omgaan met ons belastinggeld. → Read More

Recirculation

Wij zullen ons inspannen om den nieuwen tijd te verstaan in zijn ware wezen en wij zullen niet achterblijven bij hetgeen men zal kunnen beschouwen als de eischen van het nieuw leven. → Read More

Debt : the last thirty years

Source : Stephen Cecchetti, Madhusudan Mohanty and Fabrizio Zampolli (2011), The real effects of debt, BIS Working Papers 352.

De belastingvermenigvuldiger

“Toon me dat van jou en ik toon je het mijne.” We horen het te weinig als het om financieel-economische modellen gaat. Of de overheid nu moet besparen of investeren, of ze de belastingen moet verhogen dan wel verlagen is géén princiepskwestie. Het is een rekenvraagstuk, met samengestelde speelgoedwerelden die cijfers vreten en een getal uitspuwen. De strijd wordt gestreden wanneer het model wordt gebouwd op de – misschien wankele – veronderstellingen van de econoom in kwestie. De uitkomst daarna aanvechten zijn vijgen na Pasen. → Read More

Fiscal policy and the Great Recession in the Euro Area

The following graphs are from a remarkably rich DSGE-model at the ECB, as presented March 2-3, 2012 at “Fiscal Policy in the Aftermath of the Financial Crisis”: → Read More

Beestengeesten

Paul De Grauwe heeft Keynes niet goed gelezen. Herman Van Rompuy evenmin. De OESO al helemaal niet. Animal spirits zijn géén golven van irrationeel optimisme en pessimisme. De term verwijst naar een spontane drang om te handelen eerder dan om niets te doen. Het is een ode aan ondernemerschap, die goedaardige anomalie. → Read More

Switzerland by the Northsea

At the end of 2007, foreign claims of the Belgian banking system as reported in the BIS consolidated banking statistics (immediate borrower basis) plus foreign currency claims vis-à-vis residents of the home country booked by home offices (taken from the BIS locational banking statistics by nationality) as a percentage of total assets — inter-office claims excluded — were:

[from Claudio Borio and Piti Disyatat (2011), Global imbalances and the financial crisis: link or no link?, BIS working paper 346]