Het glazen schuldplafond

Op 16 mei liet de Amerikaanse Schatkist het Congres weten dat ze de financiering opschortte van een aantal pensioenfondsen voor overheidswerknemers. De Verenigde Staten botsen één dezer dagen immers opnieuw tegen hun schuldplafond aan waardoor de staat geen nieuwe schulden meer mag uitgeven. En of het Congres nog maar eens het schuldplafond wil optrekken opdat toch niemand aan het full faith and credit van de VS zou beginnen twijfelen.

Ons land kent geen grens voor de overheidsschuld. Dat betekent niet dat er in de feiten geen schuldplafond is: er zijn maar zoveel verplichtingen – expliciete én impliciete – die een land kan en mag aangaan. Dat glazen plafond ligt niet voor eens en voor altijd vast. Het hangt samen met de veranderlijke financiële draagkracht van een maatschappij. En het dringt pas tot je door als je er tegenaan kletst. → Read More

Draconics

I cannot leave this subject as though its just treatment wholly depended either on our own pledges or on economic facts. The policy of reducing Germany Greece to servitude for a generation, of degrading the lives of millions of human beings, and of depriving a whole nation of happiness should be abhorrent and detestable,— abhorrent and detestable, even if it were . . . → Read More

The novel truth

Toute synthèse est incomplète qui aboutit à un objet ou à un concept abstrait
et non à une relation vivante entre deux individus.

Fifty years ago René Girard published Mensonge romantique et vérité romanesque. At first sight a critical history of the European novel from Cervantes to Sartre, the essay at one blow deflates theories of modernity such as psychoanalysis or existentialism. Modern man is not the autonomous individual he presumes to be, we read between the lines of literary critique. → Read More

Handvest van de Partij voor de Mensen [schets]

De kapitalistische productie- en handelsverhoudingen, de kapitalistische verdeling van eigendom, de moderne kapitalistische maatschappij die zo geweldige productie- en handelsmiddelen te voorschijn heeft getoverd, gelijkt op de magiër die de onderaardse machten die hij opriep niet meer kan beheersen.

Het volstaat om de crises te noemen die in hun regelmatige wederkeer steeds dreigender het bestaan van de hele kapitalistische maatschappij in vraag stellen. De productieve krachten waarover zij beschikt, dienen niet meer ter bevordering van de burgerbeschaving en de kapitalistische eigendomsverdeling; integendeel: zij zijn te geweldig geworden voor de bestaande verhoudingen, ze worden erdoor geremd.

Hoe overwint het kapitalisme de crises? Enerzijds door de gedwongen massale vernietiging van productiekrachten; anderzijds door de verovering van nieuwe markten en de grondigere exploitatie van de oude markten. Doordat ze allesomvattendere en geweldigere crises voorbereidt en de middelen om die crises te voorkomen doet afnemen. → Read More